De weerstand tegen het verbod komt vooral van de tweede en derde generatie

Kijk,

je moet proberen het volgende te begrijpen.

Ik ben géén voorstander van het verbod op de niqaab. Maar ik irriteer me wel aan de ophef erover door moslims. Opeens hoor je hun luidere stem. Opeens weten ze wat de rechten van de mensen zijn, – wat vrijheid; gelijkheid en godsdienstvrijheid zijn… Elke mening van een liberaal-linkse schrijver die dus tegen die wet is, omarmen ze met liefde. Zelfs salafisten die de mening van zo’n ‘kafir’ (ongelovige) omarmen om deze, – waarderen en onderling delen.

Zelfs het geklaag hierover begrijp ik. Aan de ene kant snap ik het wel, maar aan de andere kant zie ik weinig begrip van hun kant voor de voorstanders van het verbod of mensen die tegen de niqaab in het algemeen zijn.

Het enige wat ik zie is dat ze inspelen op gelijkheid, godsdienstvrijheid, racisme en islamofobie, maar ondertussen… weinig begrip tonend voor de tegenstanders, en waarom er zoveel afkeer is tegen de niqaab.

Ik durf te wedden dat indien moslims een eigen bedrijf zouden runnen dat de meerderheid onder hen niet eens een vrouw met niqaab in dienst willen nemen. Omdat ze zelf weten dat dat onpraktisch is, – klanten wegjaagt, – zo’n niqaab onpersoonlijk overkomt en een afstand creëert. Los van het feit dat de niqaabi’s zelf een afkeer hebben naar de samenleving toe die ze daadwerkelijk zien als verdorven en goddeloos, en het liefst zoveel mogelijk afstand van houden.

Binnen salafistische kringen en zeker de die hards die voorstander van de niqaab zijn, wordt daadwerkelijk geloofd dat je afstand moet houden van de ongelovigen en dat je alleen met ze in contact komt uit nood. Wanneer het om inkomsten gaat bijvoorbeeld… maar ga verder geen ‘vriendschap’ met ze aan, of een band creëren, en ook niet op uitnodigingen ingaan. Tenzij je denkt dat je kans maakt om ze te interesseren voor de islam met de hoop dat ze bekeren.

Maar hier komt de grootste grap:

Het salafisme, en zeker weten de groepen onder hen die vinden dat vrouwen een niqaab moeten dragen, geloven in het verplicht stellen van de hoofddoek voor alle vrouwen door wetgeving en dat vrouwen niet met blote lichaamsdelen op straat mogen lopen. Als het aan de salafisten ligt, hebben ze een wet opgelegd waarin je geen keuze hebt, behalve dan het dragen van de hoofddoek en zeker weten de niqaab. Volgens diegene die vinden dat de niqaab verplicht is, heb je echt geen keuze als je je op straat begeeft. En dit is wat dat allemaal zo lachwekkend maakt. Ze willen wel dat ze de vrijheid moet worden gegund om die op straat te dragen, maar in hun geloof zelf mag je die vrijheid de ander niet eens gunnen om wel of niet je hoofd te bedekken.

En ik wil de lijst niet langer maken, de lijst van waarom je duizend redenen zou moeten hebben om de niqaab te verbieden, maar mijn punt is dat de tegenstanders van het verbod struisvogelpolitiek hanteren en niet willen snappen waarom het verbod is toegepast.

Hand in eigen boezem steken is echt een onbekend begrip binnen de islamitische gemeenschap.

Badr Youyou

De weerstand tegen het verbod komt vooral van de tweede en derde generatie moslims die veelal hier in de westerse samenleving zijn opgegroeid. Ze zijn er als de kippen bij om te protesteren en met de vinger te wijzen dat we in een land leven van segregatie en islamofobie leven. Over mensenrechten zijn het net advocaten van het Internationale Strafhof om op te komen voor de niqaabi. Op een of andere manier denken ze dat ze op die manier de dialoog kunnen winnen en de algemene opinie kunnen beïnvloeden en dat gaat niet gebeuren dus… Ze hebben deze discussie al verloren en het zal niet beter worden, zolang ze niet hun hand in eigen boezem steken.

Er valt veel te zeggen over een hoop moslimlanden waar ellende heerst, landen die alles behalve democratisch zijn, geen respect hebben voor mensenrechten en het vaandel dragen van onderdrukking. In landen waar je het salafisme met gemak kunt associëren met intolerantie, radicalisme, ongelijkheid en onderdrukking van vrouwen onder andere. Maar die generatie moslims die in het westen zijn opgegroeid, willen niet snappen dat mensen in de westerse samenleving voor dat soort beelden bang zijn en dat de niqaab daar niet los van staat en juist het symbool daarvan is.

Moraal van het verhaal

Als moslims geen hand in eigen boezem steken; hun eigen zaken niet op orde hebben; zich niet ontwikkelen tot een betere – en beschaafde samenleving waar andere gemeenschappen een voorbeeld van aan kunnen nemen; de islam niet op de mooiste manier uitdragen (zoals het hoort), dan zullen ze als gemeenschap weinig indruk maken op anderen en zullen ze moeilijk respect afdwingen of überhaupt kunnen opkomen voor waar ze recht op hebben.

Een gemeenschap dwingt respect af door kwalitatief te zijn, beschaving toe te eigenen met hoffelijkheid en ontwikkeling op allerlei maatschappelijke gebieden te tonen. Als al deze dingen ontbreken en je geeft als gemeenschap ook nog eens het slechte voorbeeld, dan mag je zelfs blij zijn dat de Nederlandse wet slechts het verbod op de niqaab op openbare plekken in de wet opneemt.

door Badr Youyou