Van mens en machinatie | #2.35

In de 21e eeuw is technologie niet meer weg te denken uit het leven. Een alsmaar groeiend deel van onze dagelijkse activiteiten en interacties wordt gemedieerd door software en machines, en in het ‘nieuwe normaal’ van het coronatijdperk lijken ook primaire menselijke behoeften en gedragingen gedoemd dit lot te ondergaan.

Wat betekent dit voor onze menselijkheid? Wat ís het überhaupt, deze menselijkheid, waarvan velen tot in het diepst van hun vezels voelen dat zij zo ernstig bedreigd wordt door de overheidsmaatregelen dat van proportionaliteit a priori geen sprake kan zijn?

Het valt te betwisten, maar wellicht dat de technologie de enige oplossing biedt voor de uitdagingen van de toekomst; echter moet de mens zich in zijn vlucht naar voren goed afvragen welke dingen hij meeneemt, en welke worden achtergelaten…