Hoe de regering keihard aangeeft tegen ZZPers dat ze beter wat anders kunnen gaan doen. Einde Tozo

Waar voor werknemers weer ruime compensatiemogelijkheden worden geboden, hebben de eenpitters, de ZZPers nog meer het nakijken. De Tozo regeling wordt niet herhaald, maar vervangen door een soort veredelde bijstand, waarbij voor dit kwartaal `nog` geen vermogenstoets geldt. Nu moeten ze maar aanspraak doen op de BBZ, maar als je toevallig een partner hebt met inkomen, krijg je keihard NIETS. De truc welke Staatssecretaris Wiersma hier tracht uit te halen is te benadrukken welke elementen van de laatste Tozo regeling hierin behouden zijn. De verschillen tracht hij te verbloemen, omdat dit voor de getroffen slachtoffers van dit wanbeleid verslechteringen betekenen.

Zo blijkt na aandringen, dat de gemeente een levensvatbaarheidstoets van het bedrijf mag uitvoeren. Dat is de smerige truc die de regering telkens uithaalt om de verantwoordelijkheid voor ingewikkelde zaken, af te schuiven naar andere overheden, in dit geval de gemeentes.

Die moeten nu maar in gesprek met de ZZPers en hen ontmoedigen nog door te gaan, hun bedrijf is immers niet meer levensvatbaar?

Dit gaat onvermijdelijk tot rechtsongelijkheid leiden, want de ondernemers zijn overgeleverd aan de grillen van de gemeente waar ze toevallig gevestigd zijn.

Dit gaat betekenen dat veel ZZPers in de kunstsector het kunnen schudden. Hang je viool maar aan de wilgen, dat is de boodschap die de regering meegeeft. Overigens geheel in lijn met de ideeën van het WEF van Klaus Schwab. Weg met de kunst, er is alleen nog plaats voor grote internationale bedrijven, die NIET toevallig juist weer de sponsoren van die club zijn.

Bovendien wordt op deze wijze de vrije wil en vrije geest van creatieve mensen gebroken. Dat schijnt de bedoeling te zijn?