Er zijn heden ten dage nog vele ouderen die de terugslag moeten verwerken. Waar eerst trauma’s konden worden beheerst door erover te zwijgen en ze niet te tonen aan de buitenwereld, deels uit onmacht en bang voor de eigen emoties die men dan moest tonen en daardoor zichtbaar werden, en deels omdat je er met niemand over kon praten, was de kracht eruit en kost het meer moeite.


Ik hoop echt dat mensen hier goed over na zullen denken en vooral voorzichtig worden met de term racisme en het beschuldigen van mensen ervan. Alles wat je graag als racisme wilt bestempelen, is in vrijwel de meeste gevallen een doodgewone menselijke vooroordeel die soms gebaseerd is op (onterechte) angst.


In de nacht daarop is hij overleden. Er was een verpleegster of iemand van de thuiszorg bij. Een vreemde had zijn ogen gesloten en zijn handen op het dekbed gekruist. De volgende ochtend hoorde ik de bijzonderheden. Zijn zuster was gewaarschuwd en was de vorige avond gekomen. Hij had haar niet herkend; gelukkig maar.